Belang van concentratie: gels of vloeibare injectie producten.

Betreft: Indentificatieproces op waterwerende oppervlakteproducten en injectieproducten tegen opstijgend vocht.

In de test procedures  voor het testen van injectieproducten tegen opstijgend grondvocht en het testen van waterwerende oppervlaktebehandelingsproducten (procedures die opgesteld werden in samenspraak met de industrie ,met het koninkelijk instituut voor het kunstpatriomonium (KIK),het WTCB en de Belgische unie voor technische goedkeuringen in de bouw (Butgb)Is er steeds een luik(indentificatie).met identificatie bedoeld men dat een vingerafdruk  wordt genomen van het  product. Indentificatie heeft geen uitstaans met de efficiëntie en duurzaamheid van het product. Het is een test die kadert ik de  procedure voor technische goedkeuring van het BUTGB Maar deze test zegt niets over de kwaliteit van het product.

De indentificatietest bestaat uit meerdre luiken .Deze identificatie wordt uitgevoerd door het KIK .Een indentificatieproef (o.i het belangrijkste )is het vaststellen van de scheikundige bestanddelen, die bepaald worden door het opnemen van een absorptiespectrum van infrarode straling (FT-IR).Een tweede test bestaat uit het bepalen van de droogrest van het product. De droogrest wordt essentieel bepaald door een hoeveelheid product in een aluminium schaaltje te brengen,te laten drogen en dan te wegen hoeveel stof er over blijft. De droogrest is NIET het zelfde als gehalte aan actief bestanddeel. Het is best mogelijk (zoals dat het geval is voor monomere siliconen ,silanen)dat deze actieve bestanddelen vluchtig zijn,en derhalve gewoon verdampen bij deze test(hetgeen niet het geval is bij het aanbrengen op een gevel aangezien ze dan in andere omstandigheden zitten,waardoor ze kunnen polymeriseren alvorens te verdampen ).Op die manier is het dus best mogelijk dat de droogrest aanzienlijk lager is dan de concentratie aan actief bestanddeel.

Omgekeerd is het ook zo dat er niet – actieve bestanddelen in deze producten zitten ,die wel  bijdragen tot de droogrest (we denken bvb aan emulgatoren).Het bepalen van de droogrest is derhalve NIET te beschouwen als een test van de concentratie aan actief bestanddeel, maar is enkel een identificatie. Het kan ook NIET beschouwd worden als een kwaliteitscriterium .Het is een waarde die voor de eindgebruiker eigenlijk niet relevante informatie bevat. Deze waarde is enkel van belang voor controlerende instanties (zoals seco).

In de KIK – WTCB procedures is er geen luik om de concentraties aan actief bestanddeel te bepalen. Los van de praktische  problemen van dergelijke proef, is het ook zo dat  het eigenlijk niet loont om hier onderzoek aan te wijden. De concentratie aan actief bestanddeel is immers op zich geen kwaliteitscriterium. (Bvb Zoals sommige fabrikanten beweren 75 of 80% concentratie) Daarom wordt in de rapporten ook hoogstens de concentratie, zoals die ons door de fabrikanten van het product wordt doorgegeven vermeld. Het is uiteraard zo dat een product met een te lage concentratie aan actief bestanddeel niet voldoende efficiënt kan zijn. Maar het blijft gevaarlijk om hierop welbepaalde cijfers te plakken . Dit gaat immers voorbij aan de eigenschappen van elk product (mengesel en onderlinge verhoudingen van verschillende actieve bestanddelen,de formulering in een solvent of crème of water, het type solvent, eventuele nieuwe actieve bestanddelen die ontwikkeld worden…)Er bestaan dus inderdaad RICHTWAARDEN (zoals deze bij voorbeeld  te vinden zijn in technische voorlichting 224 van het WTCB, over waterwerende oppervlaktebehandelingen ),maar het blijven slechts RICHTWAARDEN.

Het enige kwaliteitscriterium dat voor de gebruiker relevant is, is de efficiëntie (Indringinsvermogen in de steen) van het product .In recentere rapporten wordt dit uitgedrukt in een klasse indeling, naar ondermeer initiële efficiëntie en efficiëntie na veroudering(voor waterwerende oppervlaktebehandelingen) of migratiepotentieel  en efficiëntie (voor injectieproducten). Een keuze voor een bepaald product dient gebaseerd te zijn op de meetresultaten voor efficiëntie, NIET OP DE CONCENTRATIE AAN ACTIEF BESTANDDEEL.
Zie bijgevoegd testrapport

Samenvatting:

Droogrest is een indentificatieproef  die voor de gebruiker van het product niet relevant is .De droogrest zegt in principe ook weinig over de concentratie aan actieve bestanddelen, aangezien bij het bepalen van de droogrest  een belangrijk verlies kan zijn aan vluchtige actieve bestanddelen. Daarom kan de droogrest niet met absolute zekerheid aangewend worden om een oordeel te vellen over de concentratie van een product. En bovendien,noch de droogtest, noch de concentratie kan gebruikt worden om de kwaliteit van een product te beoordelen.

De kennis van de concentratie is daarom VAN MINDER TOT GEEN BELANG VOOR DE CONSUMENT. Daarom nemen we in de testrapporten gewoon de informatie over van de fabrikant en testen we deze concentraties NIET zelf.

Er zijn,voortvloeiend uit de ervaring, wel RICHTWAARDEN voor minimale of optimale concentraties,maar het gaat te ver om te stellen dat dit dwingende eisen zijn. Het ENIGE criterium waarop de efficiëntie van een product  beoordeeld mag worden, is op basis van de efficiëntietesten, en de klassenindeling van de producten. De exacte waarde van de concentratie is in deze zelfs irrelevant.

BRON: WTCB